Ένας καφές για τη Δημοκρατία

μια προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός ριζικά νέου πολιτικού κινήματος

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ

Η ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ – Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

   Όλοι πολύ συχνά και εύκολα μιλούν για Δημοκρατία και , επειδή έτσι λένε τα επίσημα κείμενα ή τα θεσμικά πρόσωπα , την θεωρούν δεδομένη και σαν πραγματικό λειτουργούν πολίτευμα της χώρας . Βέβαια , τελευταία , μέσα στην γενικευμένη οργή που στρέφεται εναντίον της παρούσας πολιτικής τάξης , ακούγονται και φωνές ότι «αυτό που επικρατεί δεν είναι πραγματική δημοκρατία» . Ξαφνικά κάποιες άλλες φωνές προχωρούν σε δρόμους σκοτεινούς και υποστηρίζουν ότι «τελικά , αυτά είναι τα χάλια της Δημοκρατίας» . Ότι φταίει δηλ. η ίδια η Δημοκρατία σαν πολίτευμα . Η διάδοση αυτής της άποψης και της αντίστοιχης ψυχολογικής στάσης , θα μπορούσε κάποια στιγμή να οδηγήσει σε καταστάσεις όπου θα καταλήγαμε να νοσταλγήσουμε το σημερινό άθλιο πολιτικό καθεστώς .

   Υπάρχουν στιγμές , οι σημαντικότερες στιγμές , όπου πρέπει να εξετάζουμε και να ερευνούμε τα πράγματα από την αρχή . Συστατικό στοιχείο του Δυτικού Πολιτισμού είναι η διαπίστωση του Σωκράτη , ότι ζωή που δεν ερευνά τον εαυτό της είναι ζωή ανάξια να τη ζει κανείς . Σε προσωπικό επίπεδο , ένα μέρος της αδυναμίας να ζήσει κανείς σαν ευτυχισμένος άνθρωπος , οφείλεται ακριβώς στο ότι δεν εξασκείται στο να ερευνά τη ζωή του και την αφήνει να κυλά έτσι όπως έρχεται . Πολύ εύκολα έτσι ο ανεξερεύνητος βίος γίνεται ανυπόφορος βίος : «Χαμένη ζωή » .

   Παρόμοια απαίτηση , βαθειάς και συνεχούς έρευνας , υπάρχει και για τα πράγματα της κοινωνίας. Πρέπει να φτάνει το πράγμα στο αμήν , άραγε , για να αρχίζουμε την σε βάθος έρευνα ;

   Είναι η κομβική κρίσιμη στιγμή για να εξετάσουμε αν το πολιτικό καθεστώς της χώρας μας είναι πραγματική δημοκρατία ή αντίθετα είναι κάτι που δυσφημεί τη δημοκρατία . Σαν μέθοδο , σε γενικές γραμμές ,  θα ακολουθήσουμε τη σύγκριση της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας με το Σύνταγμα της χώρας . Αυτό , διότι ένα Σύνταγμα , στις δημοκρατίες του Δυτικού κόσμου , τις περισσότερες φορές , είναι ένα οραματικό και ανοικτό κείμενο απεικόνισης μιας αξιόλογης Δημοκρατίας .

   1. Είναι γενικά παραδεκτό , και δεν νομίζω ότι κανείς θέλει να το αμφισβητήσει , ότι υπάρχει μια κατάσταση γενικευμένης διαφθοράς στην ελληνική κοινωνία . Όλα τα κόμματα έχουν ευθύνη γι’ αυτό . Το ΠΑΣΟΚ έχει ιστορικές ευθύνες . Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αντί να πετύχει τη κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής , όπως υποστήριζε πολύ αρχικά , πέτυχε τη κοινωνικοποίηση της διαφθοράς  . «Μέχρι τώρα έτρωγαν μόνο οι ισχυροί , ας φάνε τώρα και οι μη προνομιούχοι» ήταν η λογική του . Η Αριστερά έδειξε ανοχή στην κοινωνικοποίηση του φαινομένου («πρώτα να την πληρώσουν τα μεγάλα ψάρια της διαφθοράς») και σε διάφορες περιπτώσεις επωφελήθηκε (π.χ. τοπική αυτοδιοίκηση , συντεχνίες ΔΕΚΟ και δημοσίου) .

   Η κατάσταση αυτή της γενικευμένης διαφθοράς σημαίνει (ανάμεσα στα άλλα) ότι οι Έλληνες πολίτες δεν είναι ίσοι απέναντι στους νόμους και δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα . Επομένως παραβιάζεται το άρθρο 4 του Συντάγματος που λέει :

   Άρθρο 4 , παρ. 1 : «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» .

   και

   Άρθρο 4 , παρ. 2 : «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις» .

   Η παραβίαση αυτή του Συντάγματος είναι συστηματική . Θα μπορούσε , επομένως , κανείς να υποστηρίξει ότι πρόκειται για συνθήκη εκτροπής από το δημοκρατικό πολίτευμα , στο βαθμό που συντελείται συστηματική παραβίαση βασικού και ουσιαστικού άρθρου του Συντάγματος .

   2. Λόγω της συστηματικής διαφθοράς , υπάρχει εκτεταμένη και μεγάλου μεγέθους προκλητική και συστηματική φοροδιαφυγή . Ακόμη χειρότερα , γενικότερα , υπάρχει συστηματικός παράνομος πλουτισμός μερίδας πολιτών εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας , ενώ οι περισσότερο αδύναμοι οικονομικά καλούνται να σηκώνουν συστηματικά όλο και περισσότερα αναλογικώς κοινωνικά βάρη . Αυτό το καθεστώς της κοινωνικής αδικίας κορυφώθηκε με τα μέτρα του ΔΝΤ. Απροκάλυπτα και χωρίς να αισθάνονται το βάρος της ομολογίας τους οι κυβερνώντες παραδέχονται , σχεδόν με άνεση ,  ότι τα οικονομικά μέτρα είναι πράγματι άδικα .

      Η μεγάλη και διαρκής κοινωνική αδικία συνιστά συστηματική παραβίαση του Συντάγματος της χώρας που λέει :

   Άρθρο 4 , παρ. 5 : «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους» .

   Εδώ , πρέπει να πούμε ότι η έννοια της δικαιοσύνης αποτελεί σημαντικό ανθρωπολογικό χαρακτηριστικό , όπως δείχνουν και πολλές μελέτες και έρευνες . Η αδικία και εν προκειμένω η κοινωνική αδικία , αντιστρατευόμενη αυτό το βασικό ανθρωπολογικό χαρακτηριστικό , και εφ’ όσον οι φορείς των επίσημων θεσμών κωφεύουν και αδιαφορούν , δικαιολογεί την πράξη της κοινωνικής εξέγερσης προκειμένου να επαναφερθεί η δημοκρατική τάξη , προκειμένου δηλ. να επαναφερθεί σε πραγματική ισχύ το θεμελιώδες κουρελιασμένο άρθρο του Συντάγματος .

   3. Το σύστημα δημόσιας υγείας , που ενσαρκώνεται μέσα από το γνωστό ΕΣΥ , τελεί υπό κατάρρευση . Πολλά βάσανα και , σε περισσότερες περιπτώσεις από αυτές που αναγνωρίζονται τυπικά και επισήμως (π.χ. θάνατοι από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις σαν συνέπεια της διάλυσης) , η απειλή του θανάτου , περιμένουν αυτούς που χρησιμοποιούν το ΕΣΥ .

   Το Σύνταγμα της χώρας λέει όμως καθαρά :

   Άρθρο 21 , παρ. 3 : «Το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών» .

   Και σ’ αυτή τη περίπτωση , επομένως , υπάρχει επίσης εκτροπή από τη συνταγματική τάξη .

   4. Η κατάσταση στην Παιδεία είναι γνωστή . Το μεγαλύτερο δράμα είναι ότι δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον να αναπτυχθεί , μέσω των σχολείων και των πανεπιστημίων , πολύπλευρα η ανθρώπινη προσωπικότητα και να υπάρξουν τελικά ελεύθεροι και υπεύθυνοι πολίτες . Η ουσία της παρακμής που διέρχεται η χώρα οφείλεται ακριβώς σ’ αυτή την έλλειψη .

   Παραβίαση του Συντάγματος :

   Άρθρο 16 , παρ. 2 : «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική , πνευματική , επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων , την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλαση τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες » .

   5. Χωρίς σχόλια παραθέτουμε το παρακάτω άρθρο του Συντάγματος :

   Άρθρο 21 , παρ. 2 : «Πολύτεκνες οικογένειες , ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου , … , καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το κράτος» .

   Άρθρο 21 , παρ. 3 : «Το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας , του γήρατος , της αναπηρίας και της περίθαλψης των απόρων»

   Όσοι ανήκουν στις παραπάνω περιγραφόμενες ιδιαίτερες κατηγορίες , ή οι οικείοι τους , ξέρουν πολύ καλά πόσο παραβιάζεται το παραπάνω άρθρο του Συντάγματος σ’ αυτές τις παραγράφους του .

   6 .  Η πολιτική τάξη , μέσω των διαφόρων κυβερνήσεων , γράφει συστηματικά στα παλιά της τα παπούτσια τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και τα προεκλογικά προγράμματα . Γράφει δηλαδή στα παλιά της τα παπούτσια τη λαϊκή κυριαρχία , έτσι όπως αυτή ασκείται στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες μέσω της ψήφισης στις εκλογές συγκεκριμένων θέσεων και προγραμμάτων που υποστηρίζονται από τα κόμματα . Αξίζει να θυμηθούμε , τελευταία ,  τις υποσχέσεις της Ν.Δ. και του Καραμανλή για επανίδρυση του κράτους και πάταξη της διαφθοράς . Τώρα , η περίπτωση Παπανδρέου και της κυβέρνησης του είναι η απόλυτη (απόλυτη όμως !) εξαπάτηση . Στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις πάντα προχωρούσαν στην αθέτηση των δεσμεύσεων και του προεκλογικού προγράμματος , ανεχόμενες , σαν αντάλλαγμα προς τους πολίτες , την επέκταση της διαφθοράς και μεγεθύνοντας το πελατειακό κράτος . Εξαχρειώνοντας δηλ. μεγάλη μερίδα πολιτών , που απ’ αυτή την άποψη έχουν το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί . Η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας, που αναφέραμε στο σημείο 4 , ήταν και είναι καθοριστική , ώστε να ευοδώνεται κάθε φορά αυτή η συναλλαγή .

   Εδώ θίγεται πλέον ευθέως η ουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος . Πρόκειται για την κορωνίδα της συνταγματικής εκτροπής :

   Άρθρο 1 , παρ. 2 : «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία»

   Άρθρο 1 , παρ. 3 :  «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό , υπάρχουν υπέρ αυτού και του έθνους …» .

   Είναι φανερό ότι η εκτροπή αυτή επιδεινώνεται και εντείνεται με την πρόσφατη συμφωνία της κυβέρνησης Παπανδρέου με ΔΝΤ , ΕΕ , ΕΚΤ (το περίφημο «Μνημόνιο») , με την οποία , εντελώς πραξικοπηματικά , η εθνική και λαϊκή κυριαρχία απεμπολούνται και μεταβιβάζονται σε ξένα κέντρα .

   Και σ’ αυτή τη περίπτωση , αυτόνομα , η ακραία αυτή εκτροπή , δικαιολογεί τη πράξη της εξέγερσης , προκειμένου να αποκατασταθεί η δημοκρατική ομαλότητα .   

   Οι παραπάνω περιγραφόμενες σε έξι σημεία συνταγματικές εκτροπές , είναι συστηματικές και αφορούν την ουσία και τα θεμέλια του δημοκρατικού

πολιτεύματος . Στην πραγματικότητα συνιστούν αλλοίωση και βαθύτατη στρέβλωση του δημοκρατικού πολιτεύματος .

   Η τάξη των πολιτικών σε αγαστή συνεργασία με τα Μ.Μ.Ε. , που συναλλάσσονται επωφελώς μαζί τους και σιωπούν , έχουν οδηγήσει σε σημαντική εκτροπή από το δημοκρατικό πολίτευμα , σε κάτι άλλο που ας ασχοληθεί η πολιτική επιστήμη να το ορίσει .

   Η υπάρχουσα θλιβερή τάξη των πολιτικών , επιμένει να ονομάζει αυτό το ιδιότυπο καθεστώς δημοκρατικό και το λειτουργούν πολίτευμα της χώρας σαν δημοκρατία . Πρόκειται για ένα θεόρατο ψεύδος που δυσφημεί το δημοκρατικό πολίτευμα και την δημοκρατία σαν ιδέα .

   Είναι επείγουσα και ιστορική ανάγκη , που τελικά ξεπερνά τα όρια του έθνους και της χώρας , να αναληφθεί αγώνας , πραγματικά δημοκρατικός , για την επανίδρυση της Δημοκρατίας . Σ’ αυτόν τον αγώνα αφιερώνεται ο Καφές για τη Δημοκρατία (την ιδέα της ονομασίας την πήραμε από το εντελώς πρόσφατο κίνημα coffee party , της ριζοσπαστικής πτέρυγας του κινήματος Ομπάμα ) .

   Στις ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ δείτε τις συγκεκριμένες προτάσεις συνταγματικών αλλαγών , που , κατά τη γνώμη μας , συνιστούν μια επανίδρυση της Δημοκρατίας

Advertisements
 
Αρέσει σε %d bloggers: